:: กุมภาพันธ์ เดือนแห่งการเปลี่ยนแปลง และดอกไม้สีชมพู ::         update about me   สวัสดีค่ะเพื่อนๆ .... (อย่าบอกนะว่า ใครเพื่อนแก?? ) เอ๋ยหายเฮด ไปจากวงการ ไดอารี่ ประมาณ เดือนนึงได้มั้งเนี่ย  นานๆอัพทียิ่งทำให้  ราคาแต่ละตอน หารเฉลี่ยจาก  แพคเกจพรีเมี่ยมของไดคลับ แพงขึ้น.. ตกตอนละหลายสิบบาทนะนี่ หุหุ แล้วทำไมไม่อัพบ่อยๆ...  ก็ มิสามารถฮ่ะ แล้วแต่รมณ์  กว่าจะอัพได้แต่ละตอน บิ๊วกันนานน่าดู เพราะ เป็นคน เรื่องมาก.. เอ๊ย  เรื่องเยอะ ตะหากกก... มีอะไร ตื่นเต้นๆ มาทู๊กกวัน  เรื่องนั้นเรื่องนี้ ทั้งดีทั้งร้าย ที่ผ่านมา  ที่เงียบๆไปก็มีเรื่องไม่สบายใจนิดนึงค่ะ ท่านผู้ชม     แถมเรื่องที่ ทำให้ ไม่สบายใจก็เป็นเรื่องที่ สำคัญ พื้นฐานชีวิตกันเลยทีเดียว  เลยเซ็งๆ เปื่อยๆ อยู่นานหลายวัน  จนตอนนี้ หาทางออกได้เรียบร้อยแล้ว บทสรุปก็คือ  ได้รูมเมทถาวร ที่มี relationship กันแบบ  พ่อของลูก แม่ของลูก แบบถูกต้อง ตามกฏหมาย ไม่มีคลุมเครือ  จริงๆ เอ๋ยก็ชัดเจนในใจมานานแล้ว ว่า มันไม่ใช่แบบนี้อ่ะ ไม่ช่ายยย...แล้วก็ รอจนถึงเวลาของมัน  ทุกอย่างมันก็เป็นไปเองตามธรรมชาติ  แบบ แฮปปี้ ๆ ไม่มีเสียเลือดเสียเนื้อ เสียอาณาเขต แต่อย่างใด ตอนนี้ก็เลย เฟดตัวเองจากงาน ที่สตูดิโอ  ซึ่งจริงๆก็ไม่ได้ทำมานานแล้วว นั่งทำ ฟรีแลนซ์ อยู่ที่บ้านนี่แล่ะ เพราะติดภารกิจ เลี้ยงลูก มือขาดตีนด้วน ไปไหนไม่ได้ ทำอะไรไม่เต็มตัวเท่าที่ควร แต่พอวันที่ เจอทางออกและบทสรุป ที่เราคิดว่า ต้องลุยมาทำอะไรที่เป็น อาชีพหลักได้สักที หลังจาก ร้างวงการ มนุษย์เงินเดือนมา นาน เกิน 6 ปีแน่ๆ (จนกระทั่งเกือบลืมว่าโปรแกรม exel ใช้งานอีท่าไหนวะ)  สมองบูด สนิมจับพอสมควร พอทุกอย่างมีทางออก ลูกมีคนมาเลี้ยงให้ คอยรับส่งให้ พอสบายใจหายห่วง  ก็ลุย เดินหน้า สำหรับการเริ่มต้นงานใหม่ แบบ ฉีกจากเส้นทางที่ผ่านมา.... ตอนอายุ 30 กลับมาเป็น สาวออฟฟิศอีกครั้ง ต่อไปนี้ ชีวิต คงจะกลับสู่ ภาวะ ปกติมนุษย์แบบ เพื่อนๆซะมั่งแล้ว ที่ต้อง ตื่น 6 โมงเช้า  อาบน้ำแต่งตัว ปลุกลูกตื่น  แต่งชุดนักเรียน พาไปส่งที่โรงเรียน ก่อน 8 โมง แล้วรีบเดินทาง นั่งรถเมล์ไปทำงานต่อ  แล้วหาข้าวเช้ากินก่อนทำงาน กินข้าวกลางวันตรงเวลา กลับมาตอนเย็น กินข้าวเย็น สอนการบ้านลูก เล่นกับลูก แล้วพาลูกเข้านอน ตอน 3 ทุ่ม...โอวววว คิดว่าชีวิตแบบ ปุถุชน จะไม่เกิดขึ้นสำหรับเราแม่ลูกซะแล้ววว.. แถมเสาร์ อาทิตย์ก็มีเวลาพาลูกไปเที่ยวมีลอง วีคเอนด์..กับเค้าซักที  ( ที่ต้องไปเบียดเสียดแย่งกันกินกันนอนตาม แหล่งท่องเที่ยวเนี่ยนะ อิอิ ) แต่ถึงยังไง  ชีวิตแบบนี้ อาจจะไม่ได้ สบาย เดินช้อปปิ้ง ไปฟิตเนส เป็น คุณนายกำมะลอ เหมือนเมื่อก่อน แต่มันก็ทำให้ รู้สึก เหมือนเราไม่หลักลอย ชีวิตดูมีจุดยืน  และ รู้คุณค่าของตัวเองพอสมควร เริ่มต้นใหม่ ก็ยังไม่สาย ที่ผ่านมา ก็คือ การเรียนรู้ เก็บเอาบทเรียนที่ผ่านมาในชีวิต มาคิดทบทวน ถึงการกระทำ และการตัดสินใจที่ผิดพลาด เพื่ออย่างน้อยวันข้างหน้าก็คิดว่า มันคงจะไม่เกิดขึ้นซ้ำได้ง่ายดายอีกครั้ง.. ---------------------------------------- KU FAIR 2009   เดือน กุมภาพันธ์ ครึ่งเดือนแรกนี้ เรา 2 แม่ลูก ได้ไปไหนต่อไหนกัน มามากมาย แต่ไม่ค่อยได้ถ่ายภาพเท่าไร อย่างที่เคยบ่นๆผ่านได้ 2 ตอนที่แล้ว ว่ามีเหตุขัดข้อง และจำเป็นต้องเอากล้อง  canon มาให้ กับเลนส์ fix แล้วหงุดหงิดใจมากมาย จนเบื่อๆ ไม่อยากจะหยิบกล้องมาถ่าย  เพราะรู้สึกว่า ยังไง๊.. ยังไง ก็ไม่ถูกใจเหมือน nikon ทั้งทาง กายภาพ ชีวภาพ มโนภาพ และ สุขภาพ(จิต ) เออ...  ก็เว่อร์นั่นล่ะชั้น...   คิดมากไปเอง เอาไรนักหนา กะอีแค่ถ่ายรูปลูก  ก็ พยายามจะคิด แต่มันก็แหมม อดเซ็งไม่ได้หรอกกับอะไรที่ไม่ได้ดังใจ  คิดถึงกล้อง nikon คู่ใจ จนถ้าลงแดงได้ ก็คงทำไปละ....   มีโอกาสได้ไปงาน เกษตรแฟร์ ตั้งแต่ต้นเดือน   แต่เพิ่งจะมาอัพ รูปเฉาหมดละ ฮ่าๆๆ... วันนั้น   ไปรับกีวี่ที่โรงเรียน  แล้ว นั่งแท็กซี่ ไปงานกัน 2 คน เลยเอากล้อง น้อย คอมแพค sanyo ไปถ่ายเล่นหนุกหนาน ถ่ายได้ทุกท่า และทุกที  นี่น่ะเอง สเน่ห์ของ คอมแพคตัวจ้อย ที่ทำเราติดใจซะแล้ว จนวางไม่ลง ( เพราะห้อยคออยู่ )     เดิน เดิน เดิน  ตั้งแต่ 5 โมงเย็น - 3 ทุ่ม....เล็บขบจะกำเริบ  ที่ไม่ยอมกลับเอาแต่ เดินๆ เนี่ย...กีวี่ นะคะ... ไม่ใช่แม่มันนะ   เพราะ he เพลินมากก กับการ ชื่นชม สัตว์เลี้ยงน่ารัก ในกรง เดินวนไปวนมา ดู น้องหมาน้องแมว อยู่ หลายชั่วโมง แม่เลยอดไปซื้อกระเทียมกลับบ้านเลย มีพากันไปนั่ง ดู คอนเสิร์ต ที่เวทีกลาง ชิลชิล 2 แม่ลูก แทะลูกชิ้นปิ้งกัน คนละ 3 ไม้   กินไป ฟังเพลง แนวๆ ไป ลมพัดเย็นๆ ใต้ผืนฟ้าที่บ้านหลังเก่า เกษตรศาสตร์ที่รักอุ๊ยย   มีความสุขของกะปิ อีกละ..     --------------------------------------------       นิทานในสวน และไม่พลาด ๆๆ  เพราะเห็น เจ๊ ในไดอารี่ แถวๆนี้ ไปมา  เออ น่าหนุกดีแฮะ ดูมีสาระ... ก็เลยไปมั่ง ไม่ต้องรอใครมาชวน และไม่คิดจะชวนใคร อิอิ ไปกัน 2 คน ตามเค๊ยย กับงาน นิทานในสวน   กีวี่ ไปงวดนี้ แม่เอ๋ยเพิ่งรู้ว่า กีวี่ชอบอ่านหนังสือถึงเพียงนี้เลยเหรอ  เพราะกีวี่ เล่นหยิบมาอ่านๆๆ ออกเสียงดังๆ เล่าเรื่องเองตามภาพ เปลี่ยนเล่มนั้นหยิบเล่มนี้ จนเกือบครบทุกเล่ม ไม่สนใจแม่มันเลย อุตส่าห์ยุยุ ให้มันไปเพนท์หน้ารูปหมาอ่ะ  มานก็ม่ายปาย จาอ่านนั๊งฉืออ..     นั่งยุ อยู่นาน จนมันใจอ่อน ยอมไปต่อคิว เพนท์หน้า ซัก 10 นาทีได้ พอถึงคิวตัวเอง บอกจะเอาหน้า หมีแพนด้า พี่เค้าก็ งงๆ จะเพนท์ให้มันยังไงดี เลยต่อรอง ขอเป็น เสือได้ป่าว  กีวี่ก็ บอก" โอเค เสือก็ได้..." พอพี่เค้ากำลังจะเอาพู่กัน ละเลงหน้าเท่านั้นแล่ะ  กีวี่ก็ กระเถิบหนี บอก ไม่เอาแล้ว กลัว...   อ่าว แม่เพิ่งรู้ ว่ากีวี่ก็กลัวเป็นด้วยเหรอ..กลัวในสิ่งที่คนอื่นไม่กลัว แต่ดันกล้าในสิ่งที่คนอื่นเค้าไม่ทำกันนะยะ.. ( แอบเหมือนแม่มันอีก )   เย็นนั้น ก็ ปั่นจักรยานกันต่อจนถึง 1 ทุ่ม  เป็นการอยู่สวนรถไฟดึกที่สุด ตั้งแต่เคยไปมาเลย   ถ่ายรูปตอนพบค่ำ ใช้ iso ถึง 800 ทริปนี้ พกกล้อง canon กับ 50 mm มา เพราะไม่มีตัวเลือกนี่..  ถ่ายพอร์ตเทรต ก็สวยดี ซอฟท์ๆดีนะ.. แบบนี้แนวมันเลย พอดี เราดันอยากเอาไปถ่ายภาพมุมกว้างๆ   เลยถ่ายยากหน่อย  .. เหตุผลที่คนเล่นกล้องใหญ่ อยากมีเลนส์หลายๆตัว ครบทุกช่วง  ทุกระยะ    แถมยังมีรายละเอียดปลีกย่อย ที่อยากได้เพิ่ม ประเภท..   ตัวนั้น มี มาโคร เอาไว้ถ่าย ดวงตา อะมีบา คมๆ / ตัวนี้ f2.8 เอาไว้ถ่ายในร้านอาหาร ไฟมืดๆ  ก็ว่ากันไป  ตามกำลังทรัพย์ จะอำนวย...     ของเรา มีแค่นี้ ก็ใช้แค่นี้ไปก่อนล่ะเนอะ รอกีวี่ใบ้หวยให้แม่แม่นๆรอบ 2 จะถอยเลนส์โปรเล๊ยยย --------------------------------------------     Pink Blossom @ สวนรถไฟ         เวียนมาอีกปี กับ เทศกาลซากุระ(เมืองไทย) บานนน.. ต้นชมพูพันทิพย์ ที่จะ ออกดอก และ ผลิบาน แถมร่วงอย่ารวดเร็ว ตลอดเดือน กุมภาพันธ์ วันที่ 15 กพ. ได้กล้อง nikon มาใช้เหมือนเดิม ก็รีบฉวยโอกาส ฉวยเลนส์ tele ไปถ่ายรูปกีวี่กัน คราวนี้ไปกัน 3 คน พ่อแม่ลูก พร้อมหน้าพร้อมตา แม้ว่า พอถึงเวลา ถ่ายรูปจริงๆ จะเหมือนไปกันอยู่ 2 คนกับกีวี่เหมือนเดิมก็ตามที ไม่มีอะไรจะบรรยายละ.. ดูรูปกันเลยดีกว่า....                                   ตั้งใจว่า จะพากีวี่ไปถ่าย รูปกับดอกไม้ชมพู นี้ทุกๆปี  ตามฤดูกาลของมัน   " ดอกไม้แห่งฤดูกาลอ่านหนังสือสอบ "     " ดอกไม้แห่งฤดูกาลพลัดพลาก จากเพื่อนรัก "         " ดอกไม้แห่งเทศกาลเดือนแห่งความรัก "   " ดอกไม้ แห่งการเริ่มต้น สิ่งใหม่ๆ.. ของชั้นเอง.. "     *****************************************************     ปล. แอบโปรโมท ( แอบตรงไหนเนี่ยย )  ผลงานคอลัมน์ advertorial ของเอ๋ย เดือน กพ. ใน นิตยสาร แม่และเด็ก + mother and care 2 เล่ม 2 เรื่อง ลองไปหายืนอ่านตามแผงหนังสือกันได้นะคะ หรือจะซื้อมาเก็บไว้ด้วยก็ดีค่า กลัวหนังสือเค้าขายไม่ออก 555..                                            << July >> S M T W T F S 28  29  30  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  << 2009>>     :: กุมภาพันธ์ เดือนแห่งการเปลี่ยนแปลง และดอกไม้สีชมพู :: 3 rd Anniversary # สมานฉันท์ วันรั้วสีเขียว รักคือฝันไป / Kiwi delight วันเด็ก :: ซุปเปอร์ฮีโร่ขาแดนซ์ :: New year Tag :: 2008 ร้อนๆ เลยจ้า :: ปีใหม่ ๆ กับ ใจ เหี่ยวๆ ::                             เอ๋ย : เรื่อง และ ภาพ     กีวี่ : หาแต่เรื่อง           Posted on Tue 17 Feb 2009 1:09   Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง   เมื่อไหร่จะมาอัพซะที บิวท์อารมณ์ได้ที่หรือยัง คอมพ์หายเจ๊งหรือยัง ไม่มีรูปใหม่ละสิ มาๆๆ มาถ่ายรูปเล่นกัน ^^     Sun 22 Mar 2009 18:10 [30] อ่านแล้วเศร้า ๆ เหงา ๆ ยังไงไม่รู้ ถ่ายรูปได้สวยเหมือนเดิมเลยนะคะ ถ่ายทอดออกมามองดูก็รู้ว่า คุณเอ๋ยรักกี่วี่มากกกกกกกก เลยค่ะ     Fri 6 Mar 2009 12:46 [29] ทำงานจนไม่มีเวลามาอัพไดเลยหรือเพื่อน ช้านไม่มีไรอ่านเลยง่ะ รออ่านอยู่นะ     Thu 5 Mar 2009 11:44 [28] ก๊อกๆ แวะมาเยี่ยมบ้านค่ะ จะได้งานปรจำที่เล่ามาก็เปลี่ยนบรรยากาศอีกแบบ น้องกี่วี่เข้าเรียนแล้ว อย่างน้องเอ๋ย หาทางออกได้ พี่ว่าก็โอนะ ได้งานแถมได้ตังค์ ชีวิตประจำวันเปลี่ยนแปลงไป ได้หยุดตั้งสองวันแนะ คนค้าขายอย่างพี่ ยังอยากมีวันหยุดทุกอาทิตย์กับเค้าบ้างจัง ดูดอกซากุระไทยทุกปีที่น้องเอ๋ย ถ่ายมาสวยทุกครั้ง แถมนายแบบ รู้ทางไปหมดแล้ว ท่าไหนแม่เอ๋ย ก็ทำได้สวยหมด น้องนาเดีย กะแม่เจี๊ยบ    Sat 28 Feb 2009 23:14 [27] เอ๋ย พี่ไม่รู้จักเอ๋ยเป็นการส่วนตัว เรารู้จักกันทางโลกไซเบอร์นะ แต่พี่อ่านไดเอ๋ยแล้วพอจะจับทางได้อยู่ มาชัดเจนถึงเรื่องราวก็วันนี้ พี่เป็นกำลังใจให้นะ คุณแม่ยังสาว สู้ๆ(พี่ว่าปิดเทอมจะพาโมกข์ไปเที่ยวกทม.แล้วไปถ่ายรูปที่สตูเอ๋ย แต่คงไปไม่ได้แล้วใช่ป่ะ) mokmylove    Thu 26 Feb 2009 15:04 [26] .. แหมอ่านแล้วไม่อยากเม้นท์ว่ะ แต่จิ๊ดนึงชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน โดนเฉพาะหล่อน555++ สู้ๆนะแก.. นังกีวี่หน้าแป้นแล้นมาก....ชอบๆรูปที่เกลือกกลิ้งกะดอกไม้อ่ะ สวยดี แม่ป้อง    Wed 25 Feb 2009 0:44 [25] ข้างล่างชั้นเองนะ มาเป็นกำลังใจอีกครั้ง     Thu 19 Feb 2009 12:31 [24] ว่างมากินส้มตำกัน อยากกินว่ะ แกเข้มแข็งอยู่แล้วช้านเชื่อ สู้ๆเว้ย     Thu 19 Feb 2009 12:27 [23] ตอนนี้ชีวิตน้องเราก็กลับมาสดใส แจ่มแจ๋ว ดั่งได้กล้อง Nikon กลับมา ฮ้าๆๆๆๆ ไอ้พวกเราก็สาวก Nik จริงมะคุณน้อง พ่อพี่ปรรณ    Wed 18 Feb 2009 22:22 [22] หัวใจดวงนี้แด่เธอ เพื่อเธอ และ สำหรับเธอ มันดูเศร้าๆ เหงาๆ น่ะ ตอนนี้ แต่แบบ เหมือนจะมีร้อยยิ้มเปื้อนอยู่บางๆ แต่เป็นยิ้มที่บริสุทธิ์ ช่ำหัวใจ สู้โว้ย พี่เอาใจช่วยทุกๆเรื่อง ปล เดี๋ยวตามไปอุต น่ะ หนังสืออะ ช่วยยอดขายเขาได้ไหมเนี่ย... แม่เจ้าฮัก    Wed 18 Feb 2009 17:27 [21] อัพหลายตอนเจงๆ เย้อจนจำไม่ได้เลยว่าตอนแรกๆ จะเม้นท์อะไร ฮ่าๆๆ ตอนนี้ปิคนิคก็ชอบอ่านหนังสือมากเหมือนกัน เล่มเดิมๆ น่านแหละ จากเดิม ไม่ค่อยสนใจ เดี๋ยวนี้หยิบมาอ่าน วันละหลายๆ รอบ ภาพ ad สองรูปสุดท้าย กีวียิ้มหวานน ได้ใจมากๆ เลยอะ pleja    Wed 18 Feb 2009 14:36 [20] ยินดีกับงานใหม่ที่รออยู่น๊า สู้สู้ ไดตอนนี้กีวี่ดูโตเป็นหนุ่มแล้วอ่า จ๊ะเอ๋(aeyaey)    Wed 18 Feb 2009 0:56 [19] อ่านแล้วก็อึ้งปนเศร้าว่ะเอ๋ย ไม่รู้ทำไม ไม่รู้ว่าเป็นแบบที่พี่แพรคิดไว้รึเปล่านะ พี่แพรอาจคิดไปเองก็ได้ แต่ช่างมันเหอะ ขอให้มีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเก่านะ เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไปแล้วกัน มีความสุขกะงานใหม่นะ แล้วจะรู้ว่า..ตรู..กลับมาทำงานทำไมวะเนี่ยะ..อยู่บ้านเป็นคุณนายดีกว่า จริงๆ คนในอยากออกคนนอกอยากเข้าน่ะ.. แต่ก็นะ ตัดสินใจแล้วนี่นา จิงมะ จะมาไซโคเอ๋ยหาพระแสงอะไรเนอะ ---------------------------------------------- รูปกีวี่ที่สวนรถไฟงามจริงๆ สีสันสดใส อันที่มีแสงมัวรอบๆ (กีวี่นอนเอามือปิดหัว) นี่ process ภาพแบบไหนวานบอกทีน้องรัก..กิ๊บเก๋ดีอ่ะ ----------------------------------------------- ส่วนบทความที่ลงหนังสือนี่เขียนเองเหรอ เก่งนี่นา (ทำงานด้านนี้ดีเลย จริงๆ) ถามหน่อย..เวลาที่เราส่งต้นฉบับไปนิ่ ทางนิตยสารเขาต้องเอาไปเกลาข้อความก่อนป่ะอ่ะ หรือว่าเขาไปลงแบบดิบๆ เลยอ่ะ.. ไม่มีอะไรหรอก...ชอบอ่าน...มันดูมีสาระดี..ชอบ555     Tue 17 Feb 2009 21:48 [18] ทำมัยอ่านแล้วเศร้าๆงัยไม่รู้ พี่นับถือเอ๋ยนะที่สามารถผ่านเรื่องต่างๆมากมายที่เข้ามาในชีวิต แล้วพี่ก็เชื่อว่ากีวี่เป็นกำลังใจสำคัญที่สุดของเอ๋ยเลยล่ะ ภาพเซทนี้สวยมากๆ กีวี่น่ารักใสมากๆ แต่มันเศร้าๆอะ ไม่รู้จะพูดอะไรดี ปุ่นกะยีนส์    Tue 17 Feb 2009 17:33 [17] กีวีโตขึ้นเยอะเลย รูปสุดท้ายคุณแม่แอบสวยนะนี่ Mucki_girl    Tue 17 Feb 2009 15:52 [16] ถ้าเรามีความสุขกับการตัดสินใจ ก้อน่าจะเรียกว่า วิถีทางที่ถูกต้องแล้ว ช่ายปล่ะคะ ^^ แอบเห็นกี่วี่กินหนม(โบราณ) แถมบ้านเรียก โป๊งเหน่ง หากินยากเนอะ กีวี่ดูร่าเริงจัง KaTe2007    Tue 17 Feb 2009 12:51 [15] ธ่อ.. แม่เอ๋ยอ่ะนึกว่าอยู่สตู วันอาทิตย์แอบพาน้อง nice ไปหา (เจอสตูโดยบังเอิญ) แม่เอ๋ย ทำงัยให้น้องกีวี่กล้าเยี่ยงนี้ครับ ลูกสาวผมมัน ป๊อดสุดๆ คุณพ่อน้อง nice    Tue 17 Feb 2009 12:48 [14] ยินดีด้วยสำหรับงานใหม่ และดีใจด้วยกับการตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตนะคะ ปล. ผู้หญิงอย่าหยุดสวย ^^ (เกียวกันไม๊เนี่ย ฮ่าฮ่า) พี่ นฟ    Tue 17 Feb 2009 12:45 [13] จะกลับไปเป็นสาวออฟฟิศแล้วเหรอ ขอให้มีความสุขกับงานใหม่ด้วยนะจ๊ะ ^^ รูปกีวี่ยังสวยเหมือนเดิม ดูไม่เบื่อเลยอ่ะ     Tue 17 Feb 2009 10:44 [12] ดีใจด้วยกับการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ และสำคัญครั้งนี้นะคะ จากนี้ไปขอให้พบพานแต่สิ่งที่ดี คนดีๆ และ รับสิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตนะคะ ถ้าเมื่อคืนไม่มีพายุฝน เช้านี้คงไม่สดชื่น สดใส สูดลมหายใจได้เต็มปอดแบบนี้นะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ อุ๋ยค่ะ    Tue 17 Feb 2009 10:03 [11] อ่านได แม่เอ๋ยแล้ว อดใจหาย เล็กๆ ไม่ได้ค่ะ ไม่แน่ พี่หน่อย อาจจะเจริญรอยตาม แม่เอ๋ย ไปอีกรายก็ได้นะ ไม่แน่ๆ แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะคะ อะไรที่คิดว่า สบายใจ ก็ทำนะคะ ทุกคนย่อมมีทาง ของตนเองนะคะ พี่หน่อยเชื่อว่า แม่เอ๋ย ได้ผ่านกระบวนการคิด และตัดสินใจ มาระยะนึงแล้ว และพี่หน่อย ก็เคารพการตัดสินใจ ของแม่เอ๋ยนะ และขอชมว่าแม่เอ๋ย เป็นคนเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว ( หรือแม่เอ๋ยอาจ บอกว่า แม่เอ๋ยเป็นคน แข็งนอก อ่อนใน ก็ตาม) พี่หน่อยเอง ยังไม่สามารถเลยค่ะ ไม่เข้มแข็งพอ ก็เลย ต้อง อดทน ไปวันๆ จนกว่าจะ ความอดทน จะสิ้นสุด เป็นกำลังใจให้นะคะ น้องสาว     Tue 17 Feb 2009 10:03 [10] ชอบในสิ่งที่เอ๋ยคิด มองรอบๆตัวแบบคิดบวก แค่นี้ก็สุขแร้วเนอะ ^^ แม๋ๆ กีวี ดังหย่ายแร้ว มีลงคอลัมน์นิตยสารดั๊วววว *peung*    Tue 17 Feb 2009 9:55 [9] ได้อ่านหลายตอนรวดเลย ดีใจด้วยสำหรับชีวิตใหม่ๆ นะจ๊ะ ขอให้มันราบรื่นตลอดไปเนอะ เป็นกำลังใจให้เสมอจ้า พี่ปุ๋ย    Tue 17 Feb 2009 9:54 [8] คิดถึงจัง หายไปนานเลยนะเอ๋ย รูปสวยแจ่มเหมือนเดิม เจ้ากีวี่น้อย ก็น่ารัก แอ็คชั่นเก่งตลอด เป็นกำลังใจให้กับทุกเรื่องนะจ้ะ ขอให้เริ่มต้นงานใหม่ อย่างมีความสุขนะ ดาวแม่น้องบัว    Tue 17 Feb 2009 9:53 [7] ตอนนี้เดือนกุมภาก็เป็นอีกเดือนที่น่าจดจำสำหรับเอ๋ยเนอะ เพราะสิ่งเปลี่ยนแปลงดีๆ เกิดขึ้นเพียบเลย ยินดีด้วยนะน้อง พป    Tue 17 Feb 2009 9:43 [6] เข้าใจจ้า แล้วก็ตามอ่านไดอารี่พี่เอ๋ยเสมอ แต่ก็ไม่ค่อยเม้นท์ เรียกว่าขอแอบซุ่มโปงอยู่ข้างหลัง ฮ่าๆๆ ^^ cheeki    Tue 17 Feb 2009 8:35 [5] กำลังคิดถึงอยู่เลย....หายไปเป็นเดือนเชียวน๊า ยินดีด้วยค่ะกับการเริ่มต้นอะไรใหม่ ๆ แต่กีวี่คนเดิมที่น่ารักเสมอ งานเกษตรผ่านทุกวันแต่ไม่ได้เดินเที่ยวเลยอ่ะ เห็นคนแล้วท้อใจ..อิอิ อุ่นอุ้น    Tue 17 Feb 2009 8:27 [4] ยินดีด้วย สำหรับทุกอย่าง ชีวิตใหม่ งานใหม่ กับลูกเก่าๆ ที่เป็นส่วนเติมเต็มของชีวิต นิทานในสวน เจ๊ตตี้ก็กลัวเหมือนกัน กลัววาดหน้า วะฮ่ะฮ่า อุตส่าห์เปิดให้มานดู ถามจำได้มั๊ย รูปแรกมานบอกไม่รู้ใคร พอเปิดมารูปกีวี่นั่งคนเดียว...มานรีบระล่ำระลักชี้นิ้ว อิแม่ดีจาย อุ๊ยมานจำเพื่อนได้ ที่ไหนได้... มานบอก รองเท้านี่เหมือนของเจ๊ตตี้เลยหนิ -_-" ชมพูพันธุ์ทิพย์ เห็นทีไรนึกถึงเอ๋ยทุกที วันก่อนเพิ่งคุยกับพี่จิวว่าไปสวนสราญกันอีกมั๊ย ได้เวลาแล้วนะ ไม่คิดจะชวนใคร ยกเว้นเอ๋ยคนเดียว ไปกันมั๊ย ที่เก่า เวลาเดิมของสองเรา อิอิ     Tue 17 Feb 2009 7:49 [3] กาลังคิดถึงอยู่เลยยยย เพราะไปอ่านไดพ่อน้องไนซ์แล้วบอกว่าไปหาแม่เอ๋ยที่เซ็นปิ่นไม่เจอ หนีไปถ่ายรูปสวนรถไฟกะกีวี่ อิๆๆ ถ่ายรูปไปทำงานอ่ะจิเนี่ย ขอให้เจริญรุ่งเรืองกับหน้าที่การงานใหม่นะคะ ท่าทางจะไปได้สวยทีเดียว ออกมาสองฉบับแล้วน้า ชอบมากมาย เสียดายไม่อาจซื้อมาเก็บไว้อ่านได้อ่ะจิ อิๆๆ     Tue 17 Feb 2009 1:38 [2] อืมมม... เอ๋ยจ๋ารูปสวยจนป้าตาร้อนไปหมดแล้ว รูปกีวี่แจ่มๆทั้งนั้นเลย.... ไม่ว่าจะด้วยกล้องไหนก็ตาม ก็มันอยู่ที่ฝีมือนิเนาะ.... ส่วนอะไรๆ ที่ทำให้สบายใจขึ้น หาทางออกที่ลงตัวได้ ก็ยินดีด้วยนะคะ..... ส่วนที่ต้องกลับมาเป็นมนุษย์เงินเดือนก็ อย่าคิดมากเลย... มันก็เป็นจังหวะของชีวิตอะนะคะ... ทำอะไรที่เรามีความสุข ทำแล้วรู้สึกดี ทำแล้วรู้จักคุณค่าของตัวเองก็ทำไปเถอะค่ะ.......จริงๆนะ.. อ้อ    Tue 17 Feb 2009 1:27 [1]